Doorgaan naar hoofdcontent

Geen vrouwen en knorren a.u.b.

UPDATE: WIJ HEBBEN BEGREPEN DAT DE BORREL INMIDDELS IS GECANCELD.

Zondagochtend heb ik doorgebracht met Whitney Houston. Met haar overlijden, kwam er een abrupt einde aan drie dagen zon, ijs, schaatsen en chocomel met rum. De dooi viel in. Een dag van YouTube-melancholie begon. Een dag van roze oogschaduw, gele haarstrikken en wafelpermanent. Een dag van ‘I want to dance with somebody’ en ‘I will allways love you’ (joehoe, joehoe).

La Houston was een bijzondere vrouw. Niet alleen omdat ze erin slaagde Kevin Costner geloofwaardig te maken als sekssymbool en ze meer nummer 1-hits op rij uitbracht dan de Beatles en welke artiest ook in de VS.

La Houston lukte het als een van de eerste donkere vrouwelijke artiesten door te dringen tot het ‘all white’-bolwerk dat MTV begin jaren 80 was. Op de Zuidas weten we als geen ander hoe moeilijk dat is.

Exemplarisch is het feestje dat de boerenleenbank vrijdag organiseert. ‘Een intercorporale’, vertrouwde een investment banker van de oud-Hollandsche coƶperatie me dit weekend toe. Een zweem verschraalde bierlucht en de herinnering aan een driedaags delirium dreven voorbij.

Of ik de mail op zijn blackberry wilde zien? Zijn ogen glinsterden. De oorspronkelijke uitnodiging was via Outlook verstuurd naar mannelijke collega’s die lid waren bij het corps. ‘Knorren’ waren niet welkom. Vrouwen evenmin. De borrel vond plaats bij het all male Utrechtse Studenten Corps, vandaar.

Ik knipperde even met mijn ogen.

Hij liet een mail zien met woorden als ‘mooi’, ‘hard zuipen’ en ‘goede oude tijd’. Toen ik weer was terugverhuisd van 2004 naar 2012 vroeg ik of dat geen wrijving op de werkvloer gaf. Jawel, gaf hij toe. Niet-genodigden hadden ‘de intercorporale’ zien staan in de agenda’s van collega’s. En gemopperd over discriminatie. Nogal knorrig, vond hij.

HR had voor de vorm bezwaar gemaakt en er was een nieuwe, geheime mail verstuurd. Nu staat het zuipfeest met codenaam ‘borreltje Utrecht’ bij de old boys in de agenda’s. Maar het deurbeleid is ongewijzigd. It giet vrijdag gewoon oan bij het USC.

Iedere beroepsgroep kent zijn eigen codes, maar waarom die xenofobie? ‘Het is gewoon makkelijker praten met md’s (managing directors) die lid zijn geweest. Je kan platte grappen maken over vrouwen’, antwoordde Jiskefet 2.0. Gaf dat geen problemen met de raad van bestuur, probeerde ik nog. Nee, het voltallige bestuur van de internationale tak van de bank was ook lid geweest.

Ik gaf het op.

Ik wens ze veel plezier bij de all male-moppentrommel vrijdag. En ik hoop dat de rest van kantoor een alternatieve borrel organiseert. Met veel Whitney-hitjes en veel vrouwen. Dan vraag ik me af wie het hardst lacht. De bezoekers van het gemixte feestje of de eenzame piemelzwaaiers bij het USC.

Reacties

Anoniem zei…
Bizar. In what day and age leven we eigenlijk. Ben je inmiddels al 5 of meer jaar student af en heb je het nog steeds over knorren. Kinderachtig......
Anna zei…
Wat een kinderachtig gezeik, jammer dat zoiets nog voorkomt. Gewoon een mooi alternatief feestje organiseren, bij dat soort narrow minded losers wil je toch niet horen.
Anna zei…
Oh en als ze het cancellen omdat bekend is geworden dat ze zo'n feestje organiseren, dan weten ze zelf ook wel dat het niet helemaal is zoals het 'heurt'. Ofwel heb de ballen om open te zijn over het organiseren van een corps-reunie feestje, of doe het niet. Zo sneu.
Erick zei…
Ik ben al een tijd van plan iets te organiseren maar het wilt niet echt lukken, kan iemand mij helpen?
Anoniem zei…
Oud corps kan gewoon niet normaal over niet-leden en vrouwen praten, gaat hun hele leven door.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …