Doorgaan naar hoofdcontent

Kantoorflirt

Sinds kort schrijven we ook columns voor de Glamour! Daar zijn we supertrots op. De columns zijn ook op onze blog te lezen! Hieronder de eerste:


‘En volgende week donderdag dan?’ Collega K. staat over mijn schouder mee te
kijken in mijn outlookagenda. Met mijn hand probeer ik spastisch de lege vakjes en
dus eindeloze afspraakmogelijkheden af te schermen. ‘Hmm’ Nee, donderdag komt
ook echt niet uit, dan moet ik naar ehm.. naar de kapper’ Het is al de vijfde keer deze
maand dat Collega K. vraagt wanneer ik een keer tijd heb om ‘een kop koffie na
werk te drinken’. Iedere keer poeier ik hem af, met laffe excuses en overduidelijke
smoesjes.
. ACollega K is vijf jaar ouder, klein en heeft een haargrens die zover teruggetrokken is
dat een paspoortcontrole op zijn plaats is. K. en ik, dat gaat hem niet worden. Maar K.
is een knokker. Iedere ochtend probeert hij een gesprek aan te knopen bij het koffie
apparaat. Als hij naast mij staat buig ik quasi geïnteresseerd mijn hoofd richting
plastic bekertjes om boventallig speeksel te vermijden. Beleefd luister ik naar zijn
relaas over de hond van de buren die hem wakker houdt ’s nachts, de keukenrollen
met kussentjes die zijn uitverkocht in zijn Ap en het feit dat het huismerk niet zo goed
absorbeert. Zoals het een goede collega betaamt, luister ik naar hem, frons op de juiste
momenten en glimlach als hij ook lacht. Daarna zorg ik dat ik snel weg ben, om de
spetters uit mijn gezicht te vegen. K. is niet echt mijn type.
Maar K. wil een date. Heel graag zelfs. Als dit mij in de echte wereld zou overkomen,
dan zou ik ervoor zorgen dat ik K. nooit meer hoef tegen te komen. Ik zou mijn
boodschappen ergens anders doen, mijn fietsroute aanpassen of een trein later nemen,
alleen om te voorkomen dat ik ‘Nee’ moet zeggen.
Maar K. is een collega en een collega ga je nu eenmaal moeilijk uit de weg. Dus
probeer ik iedere keer weer met een smoesje te voorkomen dat we een keer uit
moeten. Want ‘Nee, ik wil niet met je uit.’ Durf ik niet te zeggen. Ik ben namelijk een
lafaard.
Mails van mannen die mij mee uit vragen, blijven dagen onbeantwoord. Die mails
blijven mij vervolgens achtervolgen als een stinkende wond, waar geen heelmeester
tegen op is gewassen. Acht dagen te laat beantwoord ik ze met: ‘Nee sorry. Ik heb
het echt heel erg druk. Nee echt.’ Meestal wordt de hint dan wel begrepen, maar
K. is anders. Collega K. is koppig en in de vastberaden blik die door zijn te dikke
brillenglazen komt zie ik dat hij geen genoegen neemt met slappe smoesjes.
‘En volgende week woensdag dan?’ Wijst hij op het lege register in mijn agenda.
Dan heb je een vrije avond zie ik. Ik zucht. Nu komt toch echt het moment om die
assertiviteitscursus in de praktijk te brengen. ‘Gewoon nee zeggen’ Nee. Nee. NEE.
klinkt de stem van de pinnige coach in mijn hoofd. Ik kijk K. aan. Zijn grote ogen
kijken bijna smekend naar de vrije plek in Outlook. ‘Ja. Die avond is vrij ja.’ Hoor ik
mijzelf zeggen.

.

Reacties

Anoniem zei…
Leuk ladies!!! Een extra reden om de Glamour te kopen...
Anoniem zei…
Herkenbaar.... Ik vind het eigenlijk ook best wel onprofessioneel en onbeschoft als je iemand zo dwingend versierd op de werkvloer.
Anna zei…
Misschien een keer iets opmerken als: "Zo fijn dat ik ook collega's heb waar ik gewoon als vrienden gezellig een biertje mee kan drinken".
Anoniem zei…
Leuk! Ik had jullie al in de Glamour gezien.... leuke illustraties ook!
Anoniem zei…
Gewoon een keer bij het koffieapparaat uitgebreid vertellen over je ont-zet-tend leuke date van de avond ervoor die he-le-maal jouw type is (en dan beschrijf je george clooney ofzo). Einde collega ;-)

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!