ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







dinsdag 20 maart 2012

Manwijf of vrouwtje?

Om de top te bereiken moet je competitief en dominant zijn. Logisch,
een loopbaan is een soort Fort Boyard. De competitieve mens worstelt
zich, net als Ferry Doedens, al dan niet gillend door de slangentank
heen. De niet competitieve mens hangt erbij en kijkt ernaar met een
zak chips op de bank. Pfff vermoeiend, ik werk om te leven, zeg.
Vrouwen die de top bereiken, bezitten dezelfde eigenschappen als
mannen aan de top: dominant en competitief. Lijkt ook logisch, zonder
die twee kom je er niet.
Toch worden deze eigenschappen in onze maatschappij als typisch
mannelijk beschouwd. Vrouwen zouden niet zo competitief zijn. En ook
niet zo dominant. Zo schijnen “we” gewired te zijn. Vrouwen liggen
liever gezellig samen in een grot babies te werpen, terwijl de mannen
buiten een potje speerwerpen doen. Dat is hoe het is. En als vrouwen
niet aan dat beeld voldoen, omdat ze misschien ook liever speerwerpen
dan buffelwolpunniken, worden ze toch een beetje achterdochtig
bekeken. Doe niet zo eng. En ga eens even rap empathisch multitasken.
You’re scaring me!
Dat dit ook geldt voor carrièrevrouwen volgt uit onderzoek van de
George Mason University, Gedurende acht jaar werden 132 vrouwen
gevolgd na het behalen van een MBA. De onderzoekster ontdekte dat
“mannelijke" vrouwen, vrouwen die competitief en dominant overkwamen,
minder snel carrière stappen maakten. Zij worden gestraft voor het
niet voldoen aan het vrouwelijk stereotype. Competitieve vrouwen die
bewust van hun mannelijke naar hun “vrouwelijke” (empathische) kant
kunnen switchen maken sneller promotie. Drie keer zo snel zelfs als de
“mannen-vrouwen”.
Rondkijkend op de Zuidas zie je in de top van de advocatenkantoren
verschillende soorten mannen. Je hebt de agressieve Alpha aap. Zo een die de kantoorgangen afstruint naar een
ondergeschikt aapje om ten overstaan van de rest van kantoor eens even
verbaal-juridisch af te ranselen. Ook heb je partners in de categorie
academisch/Asperger, partners die in een kamertje de Asser editie
uitspellen. Of partners met Opa-complex, die tijdens het
jurisprudentie ontbijt a la Dikkie Dik voorlezen uit het Tijdschrift
voor ondernemingsrecht. En partners met een “wandering eye” die
regelrecht uit de nieuwe film Shame lijken te zijn gelopen. Als krolse
katers loeren ze vanachter hun bureautje op zoek naar een stukje vers
stagiaire-vlees. Als je erover nadenkt zijn er tientallen types
mannelijke partners.

En je hoort nooit iemand zeggen: dat is nou echt
een vrouwen-mannetje, over een ietwat zijig uitgevallen partner.

Dan over naar de vrouwen op kantoor, “the Bone Collector”, heet nummer
1. De Diva, een immer in Chanel gestoken vrouwelijke partner. En
bij nummer drie en vier worden überhaupt vraagtekens geplaatst over
hun vrouw-zijn. In de regenboog aan eigenschappen die een vrouw kan
bezitten tellen er op de Zuidas in principe maar twee: ben je
een man-wijf of een vrouwen-vrouw?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen