Doorgaan naar hoofdcontent

Of toch een Porsche

De M van money zit weer in de maand. ‘B-day’ nadert. De slachting zal niet zo erg zijn als op het strand in Normandië, maar gekort wordt er zeker op de bonus dit jaar. De bonuspoule wordt waarschijnlijk teruggebracht met twintig procent, vertelde een bevriende bankier onlangs. Dat betekende niet per definitie een lagere bonus, maar er was wel minder te verdelen bij zijn bank. Sommigen zouden worden overgeslagen dit jaar. Collega’s maakten zich al zorgen vanaf november.

Waarom?
Dat heeft te maken met waardering, legde een andere bankier uit.Op b-day wordt je één voor één binnengeroepen bij je leidinggevende. Dan krijg je een envelopje en een korte preek. Het is zaak niet te hard te glimlachen als het meevalt, dan weet je zeker dat er volgend jaar minder in zit. Aan de hand van de inhoud weet jij weer waar je staat.

*Congratulations, you’re still in the running to become* *Holland’s Next Topbanker*.
Maar het is crisis opperde ik. Dan hoef je je toch geen zorgen te maken of de inhoud van je envelopje tegenvalt? Dat is de natuurlijke deflatie van een op hol geslagen systeem. Zelfs bij Goldman Sachs werden topbonussen na de vorige dip in aandelen uitbetaald.

Of ik tegenwoordig SP stemde, luidde de wedervraag. Korting op de bonussen zou er enkel toe leiden dat bankiers vluchten naar concurrenten in het buitenland. Meer geld betekende simpelweg meer waardering. En waarschijnlijk een nieuwe Porsche. Of kunst, daar was hij nog niet helemaal over uit.
De Porsche intrigeerde me. Het was de tweede Zuidasser die ´een Porsche voor mijn 35ste´ als innerlijke drijfveer noemde die dag. Naast de morele verplichting tegenover zijn ouders en “de intellectuele uitdaging”. Leuk ja, hij vond zijn werk ´ leuk´, maar hij deed het niet voor de lol.

Ze zijn niet de enigen. Gevraagd naar hun werk is de funfactor vaak het laatste wat bij Zuidassers voorbijkomt. De term ´leuk´ lijkt gereserveerd voor de kunstschilder in Berlijn, de bioloog in het Braziliaanse oerwoud of de avonturier die parmahammen rookt in een tapasbar in Etruskie. Zij doen aan zeflverwezenlijking, op de Zuidas geven we elke dag een stukje van ons leven op in ruil voor geld.
Maar misschien is die meer economische benadering lang niet gek. Onlangs berekende De Nederlandsche Bank dat 103 pensioenfondsen in 2013 moeten korten op de aanvullende pensioenen. Dit raakt in totaal circa 7,5 miljoen deelnemers en gepensioneerden. Grofweg een derde deel van de fondsen voert zelfs de maximale korting door van 7 procent.

Daar hoor je dan weer niemand over. De hardnekkigheid waarmee onze generatie vasthoudt aan het geloof in een goede oude dag, is bijna ontroerend. Zelfverwezenlijking is het ideaal, maar een beetje monetaire waardering helpt nu ook best.

Reacties

Anoniem zei…
Op b-day wordT je een voor een binnengeroepen??

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …