Doorgaan naar hoofdcontent

Recensie: De Urenfabriek


Glossy met een scherp randje

Geestig, neurotisch en over the top. Dat is de hoofdpersoon Felice in
De Urenfabriek. De debuutroman van voormalig Zuidasser Fleur Brockhus.
Felice, insecure overachiever en lekker wijf, begint vol goede moed
aan een baan bij Blick en Bleecker, een advocatenkantoor op de Zuidas.

Eenmaal binnen blijken de Blickers stuk voor stuk gestoord op de
manier waar de togaklagers een patent op lijken te hebben. De
anorectische dorre struik Ria de Roos, maakt het leven van Felice
zuur. Iedereen heeft wel een patroon Ria in zijn leven, dus de
anekdotes tussen Ria en Felice zijn behalve zielig, ook erg grappig.
Felice beschrijft het leven van een beginnend advocaat stagiaire op
een herkenbare manier voor alle Zuidassers. Een fling met partner
Simon, de sletterige HR-dame en een feel good happy end maken het boek
een heerlijke guilty pleasure. Brockhus heeft een vlotte pen, en onder
een glossy laagje gaat een vlijmscherp randje schuil.

Aanrader!

Reacties

Anoniem zei…
Goede self-promotion, dames!
Chris zei…
Ik vind deze plichtmatige en karige recensie ook op zijn zachts gezegd verdacht. Ga maar na: Jullie zijn van precies dezelfde generatie van hetzelfde geslacht, in dezelfde bedrijfstak, op dezelfde geografische locatie en ondervinden dezelfde existentiële vragen en schreven beiden een boek over jullie parallelle ervaringen.

Dus even Sherlock Holmes:
A. FB is één van jullie.
B. FB zien jullie als concurrente van jullie zelf gecreëerde niche, die daarom genegeerd moet worden.
C. Ik heb teveel vrije tijd.
Anoniem zei…
A, B en C vermoed ik..Blijf het een briljante brain teaser vinden: creeer beelden van succesvolle 'lekkere wijven' die niet echt bestaan. Na de steak een van de beste uitvindingen voor de man.
Zozuidas zei…
haha, lekker cynisch jongens. Wat dacht je van

d. we schrijven een recensie voor een schrijfster die in dezelfde business zit als wij, omdat we dat leuk vinden.

Of mag dat niet? ;)
Wij debuteren met onze roman bij Prometheus, een andere uitgever dan van dit boek.
Watson zei…
E. Je gaat het pas zien, als je het door hebt...

http://www.tenpages.com/manuscript/de_urenfabriek
Dominatrix / The Woman zei…
F: het is geen chantage, maar een verzekering, een samenspel van omstandigheden...

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …