Doorgaan naar hoofdcontent

Sit-in

Collega P. heeft het gehad met zijn werk. Ik zie het aan hem. Hij luncht niet meer mee (en iedereen weet dat de lunchfrequentie een graadmeter is voor medewerkerstevredenheid) en hij zucht hij vaak. Lang en hard.
Het werk ligt hem niet meer zo, maar wat nog erger is: onze baas verziekt de sfeer op de afdeling. Het is een achterdochtige micromanager zonder respect voor zijn medewerkers. Collega P. gaat eraan onderdoor. Hij heeft geprobeerd de afdeling te mobiliseren. Een actiegroep wilde hij vormen. Met één duidelijk doel: het ontslag van onze manager. Maar wij houden onze lippen stijf op elkaar, bang om onze baan met bijbehorend salaris te verliezen. Collega P. heeft misschien wel een punt, maar wij hebben liever geen gezeik.
Bij HR kreeg hij geen gehoor. De HR- dames willen liever gewoon gezelligheid en af en toe een functioneringsgesprekje met een kop thee en een kaakje. Die wisten dus ook niet zo goed wat ze er mee moesten en poetsten het weg. Collega P. is een Don Quichot in krijtstreeppak.

Zo moet Greg Smith zich ook een beetje hebben gevoeld. Na 12 jaar relatief anoniem geopereerd te hebben in de kolossen op Wall Street en de City, is hij nu een beroemdheid geworden. Geen Don Quichot, maar een westerse en licht kapitalistische versie van Che. Bekender nog dan zijn eigen baas, of diens baas of zelfs de CEO van Goldman. Wie had dat nu durven dromen? In zijn zwarte jasje met bordeaux rode t-shirt lijkt hij eerder op de zanger van Blof dan op Gordon Gekko. Maar dat maakt hem ook zo sympathiek. Zijn kop en ontslagbrief verschaffen hem sterrenstatus.

Zijn doel is om met zijn openbaar ontslag de cultuur van de bank te veranderen. De reacties op zijn brief zijn wisselend. Lovend, maar ook kritisch. Had hij niet eerder ontslag kunnen nemen? Wat wil hij nu bereiken? Hij had aan moeten blijven om van binnenuit de organisatie te veranderen. Uit de reacties van Goldman zelf en haar klanten blijkt dat zijn actie waarschijnlijk weinig verandering teweeg zal brengen. De klanten kiezen de zijde van Goldman en Goldman doet alsof haar neus bloedt.

Maar wat had Smith dan moeten doen? In een organisatie waar iedereen tonnen verdient en de HR dames koekjes zitten te eten, krijg je hooguit de onderbetaalde secretaresse of een verdwaalde schoonmaker mee in je revolutie. De meeste mensen hebben het lef niet en zijn verslaafd aan hun salaris. Hij heeft het enige gedaan wat hij had kunnen doen: publiekelijk aan de schandpaal! Ik wacht op het ontslag van collega P. In deze krant of op zozuidas.nl? Of misschien moeten ik hem bijstaan in zijn revolutie om onze afdeling te veranderen. Laten we beginnen met een sit-in op het Gustav Mahlerplein, onder lunchtijd. Hopelijk kijkt onze baas dan wel net naar buiten. Maar niet naar mij.
.

Reacties

Chris zei…
Heeft de baas toevallig blond haar en een Limburgse tongval?
Anoniem zei…
Waarom mensen überhaubt in een kantoor willen werken, snap het echt niet.
Anna zei…
Mag ik hieruit opmaken dat collega's geen ballen en geen solidariteit hoeven te verwachten van de ZoZa's?! Wel Kritisch schrijven, maar in het echt niet voor waarden en principes opkomen? Is dat nu juist niet een van de problemen bij sommige grote kantoren: niemand die een kritische noot durft te kraken?! Je hoeft niet meteen op de barricades te gaan maar een beetje weerwoord kan toch wel?!
Anoniem zei…
#Anna: niet alleen bij grote kantoren hoor, overal, iedereen wil meedoen maar als puntje bij paaltje komt sta je alleen voor de deur van directie/HR/noem maar op.
Je delft altijd het onderspit dus niet aan beginnen, andere baan zoeken!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!