ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







zondag 1 april 2012

Brinkman-bommetje

Hero Brinkman is opgestapt. Hij was klaar met de gesloten cultuur van de PVV. Klaar met de leiderschapscultus rond Wilders, klaar met het gebrek aan democratie en transparantie. Als hij in het vervolg nou vooraf een briefje over zo’ n Polen-meldpunt kreeg, was het al heel anders geweest.

Zover kwam het niet. Brinkmans e-mail over het meldpunt lekte uit. Toen raakte de poep de ventilator en kreeg Brinkman meer shit over zich heen dan normaal op de boerderij. De media dook er bovenop. Heus niet alleen omdat daarmee de gedoogcoalitie onder druk stond. Ook omdat de mens er nou eenmaal van smult als een dun straaltje bagger uit een gesloten bolwerk loopt.

Ook de advocatuur kampt met een gesloten imagoprobleempje, blijkt uit het vrijdag verschenen Stand van de Advocatuur 2012. De gang van zaken rond de kredietcrisis was in dit opzicht veelzeggend volgens het jaarlijks trendrapport. Een aantal ‘businessadvocaten’ zou bij de Orde ‘met de benen op tafel’ vrijblijvend hebben ‘zitten bomen’ over de rol die de advocatuur bij het ontstaan van de crisis had gespeeld. De togabroeders vonden het ‘absoluut niet nodig om het publiek te informeren over de gemaakte analyse of eventueel getrokken conclusies. Waarschijnlijk uit angst om slapende honden wakker te maken. En er was meer: advocaten zouden niet aan een onafhankelijk toezichthouder willen, overleg over de nieuwe Advocatenwet vond achter gesloten deuren plaats.
Als het echt spannend wordt, is het met de transparantie snel gedaan, concludeert het rapport. ‘De advocatuur raakt op die manier in een zelfgekozen isolement, en bevestigt het bij velen bestaande beeld van een vrijwel onaantastbare beroepsgroep.’
Iedereen die er eentje kent wéét dat de combinatie advocaat-transparantie een ongelukkige is. Advocaten hebben een dagtaak aan het opstellen van cover your ass mails en vingerwijzen naar De Ander. Het zijn doorgaans formele, mediaschuwe kommaneukers, die ieder woord afwegen tegen het fictieve woud aan aansprakelijkheid dat daarachter schuilgaat. Advocaten plaatsen consequent een filter tussen zichzelf en de ‘echte wereld’.
Dat doet iets met een mens. De togabroeders zijn tweekoppige monsters, Bree Vandekamps. Picture perfect dienstverleners met een zombiekant: alles is pais en vree tot er iets niet volgens plan gaat. Dan veranderen ze in Freddy Krugers die sissend ruzie maken over het laatste terrastafeltje in de zon. ,,Dat hadden we zo af-ge-spro-ken met de mensen die er hiervoor zaten.” Als je denkt alles onder controle te kunnen houden, verdwijnt je incasseringsvermogen als sneeuw voor de zon.

Dan zit er bij conflicten vaak maar een ding op: het Brinkman-bommetje. Zo is de top 30 grote kantoren in omvang nagenoeg gelijk gebleven de afgelopen tien jaar, maar het aantal eenmanszaken bijna exponentieel gegroeid. Crisis? Vast. Maar deels ook het Brinkman-effect. Bij ruzie, begin ik wel voor mezelluf.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen