ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







dinsdag 3 april 2012

Dom lomp en famous

Op 1 maart zette het Centraal Plan Bureau als een depressieve wedding
singer een sfeersponzig nummer in: “het Nederlandse begrotingstekort
zal in 2013 oplopen tot 4.5 procent”.
Scratch back. De muziek viel uit. De lichten gingen aan. Jan Kees, tot
dat moment heftig aan het bumpen en grinden op you can’t touch this,
brak zijn hammermoves af.

Van onder de pergola verschenen Italiaanse en Griekse huwelijksgasten.
Een minzaam glimlachje om hun lippen. Eerder waren ze van de dansvoer
weggepest met een karaoke versie van “Drie procent,
regels zijn regels” en “ik ben toch zeker Sinterklaas niet”. Tante
Angela keek even verstoord op van haar schnapps. “Zeg, nu niet
kinderachtig doen. Kom op. Bezuinigen!”
Dutchie-style gooide Jan Kees zijn handen omhoog. “Ja eh, we gaan wel
soepel met de Europese regels om. Een Hollands vriendje met een blonde
coupe troep gilde wat vanachter de draaitafel. “We zijn geen
cijferfetisjisten!” Jan Kees knikte naar achter. “Ja. Precies!”

We gaan het zwaar krijgen, na een jaar drammen in Brussel op
de begrotingsproblemen van onze Zuiderburen kunnen we ons straks zelf
niet aan de begrotingsnorm houden. Op vrienden hoeven we niet te
rekenen.
Dom lomp en famous. Dat zijn wij Nederlanders.

En dat gaat ons opbreken. Niet alleen in Brussel, maar ook in de
internationale bankenwereld en advocatuur. In de internationale
zakenwereld wordt het doorgaans als een positieve eigenschap gezien
als je hulpvaardig bent, of beleefd. Op de Zuidas doorgaans minder.
Hulpvaardigheid, dienstbaarheid, being accomodating, zoals de Engelsen
dat zeggen, wordt verward met dociliteit. Beleefdheid met
onderdanigheid. In de Nederlandse zakencultuur tel je pas mee als je
een grote bek hebt. Charmant en subtiel is het niet, nee. Maar dan
weet je wel waar je aan
toe bent, wordt er dan met grote ogen aan toegevoegd.

Een Engelse collega noemde de Nederlanders op een bedrijfsuitje eens
Billy Big-Balls. Hij omschreef de Nederlander als klein mannetje met
een groot stel denkbeeldige ballen dat op een volwassenmensenfeestje
binnen komt lopen. En heel hard schreeuwt: HIER BEN IK. Zijn
observatie baseerde hij op de tijd dat op de Londense vestiging van
zijn bank een gang deelde met een Nederlandse gedetacheerde collega.
Op een middag hoorden de Engelsen deze collega door een telefoon
schreeuwen naar een cliënt: “No, that’s not possible. No. I can’t do
that. You know what? (...) Fuck you!” Bibberend van de shock keken de
Britse collega-bankers om de hoek van de deur. Waar ze den Hollander
met een grote glimlach achter zijn bureau zagen zitten.
“Zo. You have to show them who’s the boss, hè”

En dat is wat ons op gaat breken. In plaats van een spoedcursus
etiquette en voorkomendheid bij Reynildis van Ditzhuijzen te nemen,
schamen we ons niet voor onze lompheid. We zijn er zelf trots op dat
we onbeleefd zijn. Dom, lomp en famous. Om alle verkeerde redenen.
.

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Schrijft Ramsey Nasr nu ook voor Zozuidas?

Nederlandse cultuur is hard en direct. Daar moet je inderdaad soms mee oppassen, maar het is ook onze kracht.

Anoniem zei

Spijker op z'n kop.

Anoniem zei

Die spijker op z'n kop slaat wel op het stukje natuurlijk niet op de eerste reactie die hierboven staat.

Anoniem zei

Het mag trouwens wel gezegd dat ze er in de City ook wat van kunnen. De sfeer op sommige kantoren en het handelen van bepaalde managers is regelmatig genadelozer dan je op de zuidas meemaakt.

Anna zei

Het is in ieder geval wel zo eerlijk (ofschoon niet beleefd) om het recht in iemands gezicht te zeggen, niet a la muppet-gate bij Goldman Sachs..

Een reactie plaatsen