ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 13 april 2012

Open Huizen Dag

Vorige week zaterdag was de NVM Open Huizen Dag en ik deed eraan mee.‘Ik zag je huis op Funda staan, en ik dacht, hoe ziet het huis van m'n buuv eruit na de verbouwing van vorig jaar?’Mijn onderbuurvrouw, die sinds 1973 voor 120 gulden in hetzelfde
appartement, maar dan een verdieping lager resideert, kijkt om de hoek. De scheefwoner neemt een plakje zelfgebakken cake van de schaal en knikt guitig naar de potentiële kopers. "U heeft het voor het uitzoeken hè, het is een kopersmarkt."Terwijl ik de buurvrouw naarbuiten duw, draai ik me naar het stel dat in mijn keuken staat.

‘Ok. Waar was ik?’ vraag ik de potentiële kopers. ‘Oh ja.’ In 2005 dus volledig gerenoveerd en ik heb zelf de keuken ontworpen. Kijk, wijs ik naar mijn ingebouwde espresso-apparaat. De kopers blijven stil en kijken er naar. Ineens lijkt het idee om 3000 euro te besteden aan een keukenkast met ingebouwde espresso machine toch wat minder geslaagd.
Op de Zuidas huren we niet, we kopen. Daarom zit ik, net als de rest van de Zuidas, met een te duur huis. Groter wonen? Kan niet. Kleiner wonen? Kan ook niet. Het is inderdaad een kopersmarkt en de kans is klein dat je je hypotheekschuld uit de verkoopopbrengst haalt.
En dus zijn we van machtige huizenbezitters veranderd in kleine ondernemers met slechts één product in de etalage. Ons eigen huis. De open huizen dag was een pijnlijke ervaring. Maar waarom eigenlijk?
Op de Zuidas zijn we toch gewend om te verkopen? Bankiers verkopen financiële producten, advocaten advies en alle Zuidassers zichzelf. Jezelf verkopen is een van de belangrijkste bezigheden op de Zuidas en we zijn er goed in. Natuurlijk moet ik die
promotie krijgen, weet je wel hoe goed ik ben? Bluffen en onszelf van ons beste kant laten zien. Daar zijn we in getraind. Dat is ons tweede natuur
Als we dan toch die promotie niet binnenslepen, is dat vervelend, maar we vatten het niet persoonlijk op. Hoe anders is het met je eigen huis. Je ziel en zaligheid zit in die white wash eikenhouten vloer en die nieuwe keuken. Het huis vertegenwoordigt wie jij echt bent.En niemand wil het hebben. Dat doet pijn.
‘Die vloer? Dit zou ik wel willen vervangen. Is die vastgelijmd?’ Vraagt een potentiële koper met tuinbroek mij. Ik kijk naar mijn eikenhouten vloer. De
man heeft een plak cake in zijn hand en kijkt mij vragend aan. Geen idee! Antwoord ik hem. Vraag dat maar aan mijn makelaar! Ik duw hem
een brochure in zijn hand en wijs hem de deur. Die draai ik op slot. Niemand komt er meer in. Verkopen laat ik over aan mijn makelaar.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen