ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







zaterdag 28 juli 2012

Het nieuwe narcisme

Het is zomer en het weer maakt de grijze pakken op de Zuidas onzichtbaar. De mannetjes en vrouwtjes in de kantorenkolossen wachten met smart op de zomer. Dan kan er lang worden geluncht op het Strawinskyplein en geborreld op het terras van de Blauwe Engel. Want er is tijd zat. In de zomer is het altijd een beetje vakantie op de Zuidas. Een maand geleden, betekende een uur niet in je inbox gekeken, 35 ongelezen mailtjes. Nu is dat aantal gereduceerd tot 10, waarvan de helft bestaat uit reisverslagen van collega’s. De zomer geeft de Zuidasser dan ook tijd om te ‘reflecteren’. Reflectie op de Zuidas is een functioneringsgesprek met jezelf. Wat ging er goed? En wat kan beter? En het liefst doen we dat onder de noemer ‘Spiritualiteit’. Zoals mijn manager. Mijn manager is volgens eigen zeggen ‘Erg Spiritueel’. Vorige week is hij op aanraden van zijn vrouw naar een handlezer in Het Gooi gegaan. Erg verhelderend vond hij. Ze had in de reading gezien dat zijn huis erg opgeruimd was en dat er olijfgroene tinten waren aangebracht. Bovendien had ze zijn collectie donkerblauwe pakken in de kast zien hangen. Dat was het moment dat hij haar geloofde. Ze wist echt heel veel beweerde hij en ook zij kon zien dat hij zeer Spiritueel was. Iets wat hij natuurlijk al lang wist. Liet hij ons met een uitgestreken gezicht weten. ‘Goh’ antwoordden wij op zijn -waarom het niet gek is een handlezer te raadplegen- betoog. In de wandelgangen op de Zuidas en de periferieën is na Wanneer breekt die zomer nu eens aan , Spiritualiteit de nieuwe buzz. Nu het vrije markt denken niet meer brengt wat we er van verwachtten, nu iedereen nog steeds op ons neer kijkt in plaats van tegen ons op kijkt, nu het eigenlijk niet meer draait om oude normen en waarden, zijn we op de Zuidas verloren. Waar gaat het dan wel over? Om antwoorden te vinden, bekeren we ons en masse tot de Spirituele kerk. We kopen de Flow, volgen Reiki lessen en mediteren onszelf de energetische aardstralen in. En zijn allemaal Zeer Spiritueel en daarmee verheven boven de niet-spirituele provinciaal. Die heeft het niet begrepen. Maar waar het in bijna iedere andere vorm van religie om een ander (godheid) draait, verheffen we onder de noemer Spiritualiteit op de Zuidas onszelf tot hoger doel. Spiritualiteit is daarmee het nieuwe narcisme. En wij, hogepriesters van ons eigen ego. Nu maar hopen dat de zon doorbreekt, dan is die zomer misschien toch nog ergens nuttig voor. .

1 opmerking:

Anoniem zei

goed stukje!

Een reactie plaatsen