ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 13 augustus 2012

Festivalgangers

Vroegah, ergens in 2007, was de ideale Zuidasser een kruising tussen Arnie in GTST en Charlie Sheen in de film Wall Street. Een lekker studentikoos type, wiens party hoogtepunt ever, de intercorporale uit zijn derde jaar was. En vooruit, een eenmalig bezoek aan Mysteryland, gedurende de korte identiteitscrisis in 5 Gym, waarin de Palladiums even werden verruild voor Maxen en een stiekeme Cavello. Een feest voor de gemiddelde Zuidasser was het wanneer het bier vloeide, een brallerige coverband een matig swingende versie van Stevie Wonders Superstition ten gehore bracht en alle meisjes en jongens dezelfde spijkerbroek met polo droegen. Al hadden de meisjes voor de feestelijkheid een brede riem en grote oorringen ingedaan (de “Palmerie” look, voor de kenners). Maar, deze feestvreugde was na de sollicitatie verleden tijd. Was de Zuidasser in spe eenmaal aangenomen op de Zuidas, dan had hij dit vlammende party-bestaan voorgoed achter zich gelaten. De enige pillen die er nog geslikt zouden worden, waren Ibu’s na een avondje borrelen met kantoor, en vooruit, een Xanaxje, als de zenuwen na de drie allnighters even met ferme hand moesten worden teruggeduwd. Was je in 2007 een starter op de Zuidas, en hield je van een modderig veldje met een bandje op zijn tijd, van glowsticks en raven op Ibiza, dan hield je daarover wijselijk je mond. Festivals waren voor Alto’s. Ongewassen en on-cool. Festivals waren een no go area, waar kraker-achtigen zwemmersexzeem opliepen en naar schurftige alto-bandjes ging kijken. Niet Zuidas. Ergens in de jaren na de crisis is alles veranderd. Voorzichtig gingen de advocaten, bankiers, consultants een kijkje nemen op de buitenfeesten. Gewapend met een RayBan aviator of een voorzichtige retrobril. Soms zelfs met een gevlochten bandje in het haar. Op Facebook verschenen de eerste instagram foto’s van hippie-achtige jonge mensen. Lachend, op een kleedje. Net een Urban Outfitters reclame. Wie goed keek zag dat het Fleur was, van Tax. Of Rogier van Corporate Finance. Eerst nog alleen op Vrij op Vrijdag, en Day at the Park, waar je hipster kon spelen met je eigen mensen. Maar nu gaat de Zuidas Festivalganger global. Met vrienden naar Ibiza om te clubben is een rite of passage geworden, zonder welke je niet als normaal sociale Zuidasser kan worden beschouwd. En hallo, iedereen is inmiddels naar Melt geweest. Maar de lat gaat hoger. Het moet wel exclusief zijn, he. Leuk hoor, naar Exit. Maar ben je al naar KaZantip geweest? Nee, oh. OK. (..loser..) De officiele acceptatie van het Festival op de Zuidas was het Vrij op Vrijdag festival. Pompende beats op het Gustav Mahler plein. Compleet met dansende mensen op bankjes, een voorzichtig glowstick piepte boven de zee van grijs uit. We zijn helemaal niet corporate, volgzaam en traditioneel, leken we te willen zeggen, nee, wij zijn hartstikke Vrij! Maar dan wel met zijn allen binnen de hekken van hetzelfde festivalterrein. En binnen de grenzen van het weekend. Uiteraard. .

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen