ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 9 augustus 2012

Parasiet

Als kind ging ik bijna maandelijks naar de dierentuin. Wat me het meest is bijgebleven uit die tijd, is de Witte Neushoorn. Niet zoals hij daar stond, wat triestig tegen de rotsblokken van de Savanne Weide, maar de plastic foto op het bord ernaast. Daar zag je de grijze reus in zijn natuurlijke habitat, getorpedeerd door een leger geel gesnavelde vogeltjes. Dikke bloedsporen liepen langs de kraters die de geelbekken in zijn huid hadden geboord. Zielig vond ik, en een beetje vies. Dat was niet zielig, legde mijn vader uit. De ossenpikker, zoals de putjesschepper heette, bevrijdde de gelooide dikzak van teken. Daarvoor had hij zelf geen Tweezerman voorhanden. De minivogel en neushoorn hadden wederzijds belang bij het gespit. Gelukkig komt de ossenpikker niet voor op de vlaktes van Oost-Nederland. Op de Zuidas zwerft wel een vergelijkbaar type rond. De Belastingpikker. Type grijs pak, witte boord, groot jacht. Op papier gevestigd op de Kaaimaneilanden of Belize, feitelijke woonachtig in bijvoorbeeld Parijs of Amsterdam. De Belastingpikker plaatst orders voor customized fiscale constructies als de Turbo Malta Booster. Daarmee roomt hij geld af van de staat waar hij eigenlijk belastingplichtig is. AWereldwijd lopen overheden zo jaarlijks 17.000 miljard euro mis, blijkt uit een deze week verschenen rapport van het Tax Justice Netwerk. Voor de duidelijkheid; dat bedrag is a) groter dan de economie van de Verenigde Staten en Japan samen en b) nog een conservatieve schatting volgens opsteller John Henry, oud financieel Mc Kinsey voorman. Dat geld zou ook ergens anders kunnen worden ingezet. Ter bestrijding van de eurocrisis bijvoorbeeld, zoals Henry oppert. De laatste EFSF lening aan Griekenland had een waarde van zo’n 100 miljard euro. Daarvan gaan er bijvoorbeeld al bijna 170 in de gelekte belastingplas. Toch doen we op de Zuidas niet zo moeilijk over de Belastingpikker. De Belastingpikker is namelijk een van de belangrijkste werkverschaffers op het Strawinskyplein. Het gaat toch om mazen in de wet? Het is een verhouding van mutual benefit. Ergens wringt het natuurlijk wel. Freeriders helpen profiteren van een functionerend rechtssysteem, goede scholen en een aangeharkt park. Parkwachters, koffietentjuffrouwen en leraren betalen hun belasting immers meestal gewoon wel. Die hebben doorgaans niet het geld om een fiscalist in te schakelen – bij hun salaris loont dat ook de moeite niet. En het zijn vooral de kleinere inkomens die onder de Belastingpikker lijden. De armste 90 procent van de wereld ging in dertig jaar 5 procent in welvaart achteruit. Het vermogen van de rijkste 1 procent is in dertig jaar verdubbeld, blijkt uit onderzoek van Credit Suisse. Toch is het belastbaar inkomen van die laatste groep maar gegroeid met 2 procent. Waar blijft de rest? Mijn vader had ongelijk, bleek achteraf. Er is geen sprake van mutual benefit. De teken die de ossenpikker opeet hebben zich toch al volgezogen. En de ossenpikker vergoot opzettelijk wonden bij de neushoorn om zijn bloed te kunnen drinken. De ossenpikker is een stuk minder onschuldig dan gedacht. .

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen