Doorgaan naar hoofdcontent

Slowen werkt niet op de Zuidas

Het regende zachtjes. De inkt liep uit op de bladzijdes van het boek dat het meisje zat te lezen voor de ABN. Een fantasy trilogie, zo te zien, met veel trollen en draken. Escapisme in de grote pauze. Een hoopvol gebaar tussen al het hard stalen kantoor grijs. Gestoord, zei mijn collega, terwijl hij een hap nam van zijn Tramezino zalm. Prettig gestoord, wierp ik tegen. De regen druppelde op de paraplu waaronder het meisje zich met haar twee vriendinnen had verzameld. Het drietal was de harde kern van de ‘read-in’ die Kristien Hemmerechts vorige week organiseerde op de Zuidas. Naast de olijk drieling en de schrijfster met het kapsel van Ruud Gullit demonstreerden een bejaard stel gewapend met plaids en paperbacks en nog een paar pluizen tegen de ontlezing en gejaagdheid van Nederland. Er zaten twintig mensen op campingstoeltjes in de regen. De mensen werkten bij de universiteit. Die hadden de tijd om lekker slow te zitten luisteren. Slowen is weer zo hot als op het klassefeestje van 1b in 2002.Slow koken, slow eten, en ook je spanningsboog proberen te verlengen van de 130 tekens in een Twitterbericht naar de 500 woorden op een bladzijde hoort in die trend. En dat werkt dus niet op de Zuidas. Papiervreten, ja. Onthaasting, nee. Wij zijn getraind in het op HSL-tempo doorakkeren van overnamebijbels van 500 kantjes. Langzaam? Hoezo, de deal moet binnen twee weken rond. Ik sprak een MD (40 plus, zestien jaar ervaring) van een investment bank die bij het optreden van Lady Gaga was geweest. Hij vond de show – een aaneenschakeling van latex dansers, visuals, hard rockers en Lady Gaga met fishnet billen in een string - tegenvallen. Niet genoeg spektakel. Maar het is meer dan een door cortisol opgeblazen spanningsboog die ons parten speelt. Slowen past net zo goed bij de Zuidas-mentaliteit als bij een jungle-feestje. De Dam tot Damloop, dat is pas een evenement dat op Zuidas-participatie kan rekenen. Een advocaat die hem met zijn kantoor liep had hem onder de 1.15 gerend vertelde hij die middag trots. Getimed, niet meer dan 4.8 minuut per kilometer. ,,Want je wil natuurlijk voorkomen dat je word ingehaald door een of andere kutstagiair.” Sneller zijn dan de ander zit ons in het bloed. Dus lieve Kristien, wij vinden het nobel dat je de Zuidas weer aan het lezen probeert te krijgen, en dat in de regen, maar we zien het somber in. Als de pakken donderdagmiddag waren aangeschoven bij de campingstoeltjes was het waarschijnlijk ontaard in een coopertest woordjes lezen. Wie heeft de meeste W.P.M? Gelukkig is de volgende read’in op een muziekfestival, kondigde Kristien aan. Dat lijkt ons helemaal geen gek idee, muziek luisteren en boeken lezen tegelijk. Multitasken, daar zijn wij namelijk heel goed in op de Zuidas.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …