Doorgaan naar hoofdcontent

De perfecte wereld

De Zuidas- Jeugd van Tegenwoordig gaat met geknepen billen naar kantoor. Doet meer aan face time, blijft onnodig hangen tot ver na het moment dat de puree in de bedrijfskantine is geserveerd en zit al klaar achter het bureau voor de rest van de sectie het yoghurtje naar binnen heeft gesloeberd. Puree? Ja puree is het nieuwe sushi; klein bij-effect van de crisis. Stagiaires onderscheiden zich door service. Ze zijn toch allemaal even intelligent sinds de selectiecriteria zijn aangescherpt. Zo omschreef een collega onlangs de verandering op kantoor na vier jaar crisis: Zenuwachtiger. Ook voor mij zijn er dingen veranderd. Wakker worden gebeld om 7 uur ’s ochtends is geen uitzondering, na een concert bel je ook om elf uur ’s avonds die cliënt nog even terug. Is dat nodig? Nee, maar ze kunnen het vragen nu. Het is ruim vier jaar geleden dat zakenbank Lehman Brothers omviel. De advocaat stagiaires die aan het begin van de crisis een contract binnensleepten, lopen rond deze tijd tegen de einddatum aan. Toen was het alleen de vraag of het een enkelvoudig dipje was of dat het twee jaar broekriem aanhalen werd. Met een contract van drie-en-een-half jaar zaten zij sowieso goed. Dachten ze. Nu weten we dat we niets weten. Dat de economie net weer is gekrompen. En dat maakt de jongelingen zenuwachtiger dan een roedel eekhoorns on speed. En dat is jammer, want door zenuwen maak je fouten. Neem ‘slodderwetenschapper’ Diederik Stapel. Veel mensen denken dat de fraude van zo’n man een op een te rijmen is met zijn karakter. Leugenaar, narcist, sociopaat. Maar zoals er terecht wordt opgemerkt is er ook overal in de wetenschap een grote druk om te publiceren, in de jacht op vaste aanstellingen en onderzoeksbudgetten. En onder deze grote druk, ga je niet mekkeren over een vaag omschreven controlegroep, verbasterde namen, en schrijffouten. Je bent al blij als derde auteur van het artikel te worden genoemd. En voor de Zuidas geldt hetzelfde: ga jij mekkeren over schoonheidsfouten in een contract, met de vork geschreven uren of irreële werktijden als je contract bijna verloopt? Een op de acht jonge Nederlanders heeft een burn out. Waarschuwingssignalen: geen concentratie en relativeringsvermogen, focus op details en veel ‘sloppy’ foutjes. Oorzaak: geen goede werk/privé balans, hang naar perfectionisme en een te hoge werkdruk. De verklaring die Stapel deze week gaf zou veel jonge Zuidassers misschien niet eens zo vreemd in de oren klinken. ,,Ik heb een wereld gecreëerd waarin nauwelijks iets mislukte en alles een inzichtelijk succes was. De wereld was perfect. Precies zoals verwacht, voorspeld, zoals gedroomd. Op een vreemde, naïeve manier, dacht ik dat ik iedereen hier een plezier mee deed.” Partners, als u stagiaires na achten nog op de sectie ziet, stuur ze dan naar huis.

Reacties

Bijles zei…
Het zijn moeilijke tijden voor studente die nu afstuderen. 4 jaar geleden toen we met onze studie begonnen, dachten wij dat de vraag naar arbeidskracht toe zou nemen. Maar helaas het blijkt niet zo te zijn.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …