Doorgaan naar hoofdcontent

Het was de nacht voor Kerst

En het was stil op de Zuidas. Een eenzame starbucksbeker rolde over het Gustav Mahlerplein. Geen gerammel van tikkende vingers op het keyboard. Het enige geluid dat je hoorde was het verveelde geklik van een wijsvinger op de muis. En dat van de net iets te zenuwachtige vragen bij het koffieapparaat: “Heb jij het druk.” En het schichtige antwoord: “Ja, hoezo? Heb jij het niet druk dan?” Als je beter luistert horen de medewerkers van enkele kantoren hem weer aankomen. Nee, niet de Coca Cola Kersttruck. Iets veel minder kerstig en feestelijks komt het eindejaar inluiden. Heel in de verte hoor je het rikketik van een houten rollercoaster die omhoog wordt getakeld. Voor sommige urenschrijvers op de Zuidas is het tijd om de gordels om te doen. Aan het einde van deze achtbaanrit zullen er een paar uit het karretje zijn gevallen. Iedereen die de wondere wereld van Mergers and Acquisitions werkt weet dat het stil is. Te stil. Mannetjes die bedrijven willen kopen, hedgefund mannetjes, investment banker types, asset strippers, ze zijn al in geen tijden of wegen meer te zien. En de uren aan billable arbeid die ze investeren zijn langzaamaan uitgewerkt. De M&A urenschrijver weet, een maand of twee onvoldoende uren schrijven, en je jaarlijkse urennorm gaat met twintig procent naar beneden. Urennorm, de Darth Vader lasergun van de maatschap. Je ziet hem niet, maar je hoort hem zoemen op de achtergrond. Het maakt niet uit dat je in 2012 acht maanden dagen van 12 uur maakte. Je dacht dat je fluitend het nieuwe jaar in kon met een ruim behaalde urennorm. Als je vervolgens twee maanden niet zo veel te doen hebt, en je de uren bij elkaar moet schrapen zak je ineens door de ondergrond van 70% billable. Dat wil zeggen dat je 70% van je urennorm hebt behaald, het minimum van een competitief Zuidaskantoor. Als je zoals enkele M&A-ers het jaar af moet sluiten in de 50% regionen, beland je officieel in de Bermudadriehoek van de Zuidas. Bij de volgende ronde moet je eruit. Zo was je een keihard werkende professional bij een topkantoor, zo ben je een onvoldoende billable bijstandstrekker. Ook vallen doe je snel op de Zuidas. Waarom zingen die partners het niet een tijdje uit? Het is niet dat de omzet over 2012 zo drastisch is gedaald dat er noodgedwongen moet worden gereorganiseerd. Het is de winst, Henkie. Twee maanden minder werk, en dezelfde hoeveelheid medewerkers, betekent een schrammetje op de winst van ruim een miljoen die een senior partner onder zijn Kerstboom vindt. Stagiaires en medewerkers zijn vervangbaar, dus als het miljoen een miljoen moet blijven is solidariteit meer een woord voor de nachtmis dan de Zuidas. Lieve Zuidassers, hou je vast, voor sommigen van jullie komt een gure wind opsteken..

Reacties

Anoniem zei…
Dat je als stagiaire of medewerker vervangbaar bent en jouw belang ondergeordend is aan de winst van de partner weet iedereen die op de Zuidas gaat werken. Als je dat niet weet, ben je erg naïef. Het zijn immers geen liefdadigheidsorganisaties.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …