Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe kies je de beste man voor een baan?

Hoe kies je de beste man voor een baan? Dat is nog niet zo makkelijke. Heineken maakte haar eigen slapstick procedure, die deze week viral ging op internet. De 1734 deelnemers kregen een klam handje van de baas bij binnenkomst, en hij liet ze daarna niet meer los. Vervolgens viel de maanger flauw - ,,De laatste keer dat dit gebeurde was in een disco” – en de climax was een brandoefening waarbij medewerkers van het dak sprongen en de sollicitant de brandweer moest assisteren bij een groot wit doek. De kandidaten werden tijdens het hele proces gefilmd en de marketingafdeling mocht stemmen op de leukste video. Om maar te zeggen: mensen doen wat om de juiste werknemers te vinden. En werknemers gaan deze dagen ver voor een baan. Vroeger kreeg je gewoon geld voor het aanbrengen van de juiste kandidaat. Vijftig euro kreeg ik voor het aanbrengen van een student als ‘campus recruiter´. C.v. tje scannen, op gesprek en als ze werden aangenomen kreeg je vier keer zoveel. Raar? Neu, heel normaal. Dat ging een jaar later bij het advocatenkantoor niet anders. Een maandsalaris voor het aanbrengen van een nieuwe stagiair, iets meer als het een medewerkerwas. Want het is hard werken hoor, suikerdippend aandachtig blijven als een rood aangelopen twintiger met pesto op zijn tand maar blijft praten over zijn avonturen in de Rechtswinkel. Daar hoort wat tegenover te staan. FinanciĆ«le compensatie als het kan, een gratis kantoorlunch op zijn minst of onzichtbare credits in de vorm van goodwill op je beoordelingsgesprek. Boer & Croon kreeg bucks voor het aanbrengen van interim-manager Buck Groenhof bij SNS. SNS maakte de vergoedingen daarvoor over aan de consultant, die er wat procenten vanaf haalde en de rest overmaakte naar Groenhof als salaris. Is dat fout? Lijkt me niet. Is dat nou slim? Tsja, dat is een tweede. Buck bleek tegenvallen, net als veel andere kopstukken bij SNS. Sjoerd is inmiddels ondergedoken vanwege doodsbedreigingen, Buck en zijn assistente zitten vast op verdenking van witwassen, omkoping en lidmaatschap van een criminele organisatie. Een criminele organisatie? Maar wat heeft Buck precies gedaan? De twee kregen compensatie uitbetaald van ervaren managers die Groenhof aantrok. Dat is dus vergelijkbaar met een sollicitant die mijn lunch betaalt. Fout? Misschien. Maar fraude? Anders was het geld van Buck naar Boer en Croon gegaan, zo zou je ook kunnen redeneren. Wat hebben Buck en zijn Angelique precies verkeerd gedaan is de vraag. Daarover zwijgen media in alle toonaarden. De vastgoedportfolio leed verlies en de bank ging failliet, maar in een markt waarin de huizenprijzen tien procent zijn gekelderd, is dat niet zo gek. Het is bovendien schijnheilig. Vergoedingen voor het aanbrengen van een kandidaat zijn op de Zuidas even gebruikelijk als de borrel op vrijdagmiddag. Groenewoud daarvoor uitzonderen en opsluiten riekt naar verdachtmaking achteraf.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …