Doorgaan naar hoofdcontent

Is Sjoerd een ploert?

Is het eerlijk? Vragen wij ons af. Is het eerlijk dat de voormalige baas van SNS wordt afgemaakt in de media en de politiek? Zijn mailadres verspreid wordt en zijn huis op de voorpagina van kranten staat? Net zoals we dat stiekem ook wel eens afvroegen bij Rijkman. Stiekem. Want hardop durven we het niet te vragen. Voor je het weet staat er een boze aandeelhouder, belastingbetaler of journalist met twitteracount voor je neus. Sjoerd de Ploert is de grote boosdoener van de nationalisatie van SNS. Overal is te lezen hoe hij te veel risico nam. Niet goed genoeg de bedrijfsactiviteiten integreerde en te weinig vat had. Met de kennis van nu is dat inderdaad zo.Maar wat nu slechte integratie heet, was vroeger goede delegatie. En wat nu te veel risico wordt genoemd, waren toen ‘ingrediĆ«nten voor een stijgende beurskoers in de komende jaren’ . En waar iemand geprezen werd om zijn visie, durf en lef, wordt diegene nu afgemaakt om diezelfde kwaliteiten: Overmoedigheid, god-complex en ijdelheid Zijn aankopen werden gedaan in een tijd waar de Zuidassers gedreven werden door aandeelhouderswaarde. De beurskoers van ons bedrijf stond iedere dag op een display voor de ingang van kantoor. Je kreeg het idee dat als je harder werkte, eerder dat rapport afrondde of die vergadering inkortte, die beurskoers omhoog ging. Met een fijn groen pijltje ernaast. En dat deed Sjoerd. De aandeelhouders waren blij met hem. Hij werd benoemd tot Topman van het Jaar. Kreeg van alle kanten te horen hoe goed hij was. Hij ging er bijna zelf in geloven. Wij ook. De bonus die hij meekreeg was dan ook de normaalste zaak van de wereld. Hij had immers waarde gecreĆ«erd. Dat die waarde nu verdampt is terwijl hij niet meer aan het roer staat. Is dat dan zijn schuld? Maakt dat hem de Lance Armstrong van de bankenwereld? We lezen nergens terug dat hij jarenlang het publiek heeft voorgelogen. Hij heeft beslissingen genomen die goed leken, maar nu verkeerd zijn uitgepakt. Keuzes die op een verkeerd moment verkeerd uitpakten. Domme pech noemen we dat. Maar als dit domme pech is, dan was de waardevermeerdering in datzelfde licht slechts dom geluk. En waar zijn dom geluk in 2007 onterecht werd beloond met lovende artikelen, wordt zijn domme pech nu onterecht afgestraft. En als het inderdaad dom geluk was dat hij die beurskoers zo hoog kreeg, dan staat de bonus van iets meer dan een miljoen in geen verhouding tot zijn prestaties. Immers dom geluk kan iedereen overkomen. Net als domme pech.Dus Sjoerd, niks aan de hand. Maar misschien wel toegeven dat een bonus van een miljoen op dom geluk in plaats van kunde nooit de bedoeling kan zijn geweest. Wel zo sjiek.

Reacties

Anoniem zei…
Sjoerd heeft helemaal niet voor meer aandeelhouderswaarde gezorgd. Integendeel. Koers heeft vrijwel nooit boven uitgifteprijs gestaan. Overname van Bouwfonds was vlak na IPO. Markt voelde blijkbaar al nattigheid.

Het systeem is rot omdat bonussen assymetrisch zijn. Wel ontvangen als het goed gaat, maar niet hoeven te betalen als het slecht gaat. Speculeren met andermans geld is dan makkelijk.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …