ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 11 maart 2013

Hoe de wielerwereld en de banken elkaar kunnen helpen

Het was de laatste stap die je moest zetten om een professionele wielrenner te worden, was de overtuiging binnen de "Boogerd generatie". Boogerd trainde, zijn relatie liep stuk en hij ademde 's avonds op de bank ijle lucht door maskers totdat hij blauw aanliep. Maar om een professioneel wielrenner te zijn waren bloed, zweet en tranen niet genoeg. Om de top te bereiken moest hij nog iets geven, het laatste wat hij bezat. Zijn lichamelijke integriteit. Dat betekende toestaan dat hij werd ingespoten met onduidelijke middelen,die onvoorspelbare gevolgen op de lange termijn bezitten. Frankenstein's kinderen van van de Boogerd generatie werden opgevoerd zoals dat met scooters wordt gedaan. Ver voorbij wat binnen de menselijke mogelijkheden ligt. Wanneer je bereid bent om dat met je te laten doen, ben je je ziel verloren. Na de publicatie van het rapport over Lance Armstrong's dopingperikelen beeindigde Rabobank haar sponsoractiviteiten in de wielerwereld. Het vertrouwen in de wielerwereld is weg, was de verklaring. Eigenlijk is dat een gek argument voor een bank. De bankenwereld kampt nu al een paar jaar met een forse vertrouwenscrisis. Als de belastingbetaler er een soortgelijke redenering op zou nahouden dan zouden we misschien ook onze sponsoring van de bankensector met nationalisaties en kapitaalinjecties moeten stopzetten. Niet alleen is het vertrouwensargument opvallend, Rabobank heeft volgens ons een kans gemist door het Rabobankteam op te heffen. Juist met de dopingschandalen had Rabobank een statement kunnen maken. Ze hadden alle wielrenners op kunnen trommelen die niet in de cultuur van de generatie Boogerd, Armstrong en Rasmussen pasten. Jongens die geweigerd hebben om als een proefkonijn op de dokterstafel te gaan liggen. Wielrenners die door Armstrong en co uit ploegen zijn getreiterd omdat ze niet meededen, of protesteerden tegen het dopinggebruik. De topsporters die hun dromen niet konden realiseren omdat ze weigerden hun ziel te verkopen. Zij verdienden misschien niet de miljoenen, maar zij kunnen nu elke nacht lekker slapen. Als Rabobank een superteam had samengesteld met die misfits, dan was er heel misschien een olievlek ontstaan. De wielersport zou weer gaan draaien om topsporters in plaats van opgevoerde mensenscooters. Rabobank had als first mover het ultieme voorbeeld kunnen geven hoe je met een klein team een cultuurverandering teweeg had kunnen brengen. Want die wielrenners zijn helemaal niet zo verschillend van bankiers, en EPO lang niet zo anders dan een bonus. Beiden 'middelen om beter te presteren. Een bank die een cultuurverrandering teweeg brengt in een door en door verziekte subcultuur. Dat was wat geweest!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen