Doorgaan naar hoofdcontent

Vier blanke zestigers

Als je een serie over Nederlandse banken zou schrijven, dan zou de hoofdrol vertolkt worden door een typische bankier. Gesoigneerd, maar onder die nette grijze haren gaat een vuige beroepsgokker schuil. In deze mini-serie zou in seizoen 1 Boele Staal de perfect gecaste evil banker zijn. Met zijn Staalen blik en net iets te gekapte haarhelm heeft hij iets weg van Donald Trump.Geen wonder dat deze man het vertrouwen van het publiek in de bancaire sector nog niet heeft weten te herstellen. Nederlanders vertrouwen iemand met oorpluimen en neuskwasten, niet een corporate Ken van Barbie. Nu is in seizoen 2 de kans aan Boele Staals iets minder gelikte broertje Chris. Chris zou ook niet misstaan in de mini-serie. Misschien niet als hoofdrolspeler, maar meer als ambitieuze zij-instromer die graag in de RvB wil komen. Chris kijkt wat vriendelijker uit zijn ogen. Maar heeft het uiterlijk van een bankier is blank, rond de zestig en heeft als topambtenaar bij het Ministerie van Economische Zaken de connecties. De voorzitter van de NVB moet immers vooral goed connected zijn in de politiek om de lobby te versterken. Maar is dat nu wel waar de focus van de NVB zou moeten liggen? Natuurlijk zijn connecties met de politiek belangrijk, maar een van de lastigste punten is het bijstellen van de publieke opinie. Dit kan gedaan worden door vernieuwende ideeën gecombineerd met een goed charme offensief. Met het neerzetten van een blanke zestiger in pak, naast die drie andere blanke zestigers in het NVB-bestuur: Gerrit, Jan en Piet, vragen wij ons af of je als NVB op de goede weg bent. Albert Einstein zei: ‘We can not solve our problems with the same level of thinking that created them’ en dat is precies wat er door gebrek aan diversiteit in onder andere het NVB toch geprobeerd gaat worden. Maar dat niet alleen. Hoe gaat Chris de publieke opinie beïnvloeden? Zal hij de kijkers van Nieuwspoort met zijn speech in extase brengen? En op Obama-esque toon verkondigen, dat het nu wel echt anders gaat worden? "De banken zijn veranderd! Ze hebben intern hun processen aangepast. Focus op de klant. Nooit, nee nooit meer exorbitante bonussen! Zal seizoen 2 eindigen met een publiek in de straat, die a la Les Miserables de nieuwe morgen in juichen? Nee, wij denken van niet. Het publiek ziet naast Chris: Gerrit, Jan en Piet. En de gedachten dwalen af naar seizoen 1, dat net is afgelopen. Het lijkt allemaal zo op elkaar. Vooral die mannen. Dus verwachten we in seizoen 2 niet veel verandering: Ook Chris zal meegezogen worden in de snode praktijken van seizoen 1. De vriendelijkheid is uit zijn ogen verdwenen. He has become one of them. Dus we horen wat hij zegt, maar we geloven het niet. Wij weten wel beter. .

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …