ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 8 april 2013

Hoe zou Benedictus XVI donderdag wakker zijn geworden? Toen de Roman Observer neerplofte op de deurmat van het pauselijke buitenverblijf in Castel Gandolfo, en hij het nieuws hoorde over Fransje, paus Fransje, dertig kilometer verderop. Hadden ze hem gebeld, dan had hij nog wat advies kunnen geven aan de zijlijn. Wat nou pensioen, hij was toch tot counsel benoemd? Zelf zag hij dat altijd als superpositie maar nu werd duidelijk wat zijn rol op cruciale momenten was: niks! En nu hadden ze de runner up gekozen van vorig jaar. Basisfout. De zoon van een Italiaanse spoorwegwerker die de metro nam naar de eucharistieviering en zelf stond te kokkerellen in zijn appartement bovendien. Eentje die de voeten van aids-patienten waste en, nog veel erger, soepel deed over het gebruik van condooms. Uit Zuid-Amerika. Sodom en Gomorra, dat was de toekomst van Vaticaanstad. Een verassing, zo noemt de pers de keuze. Maar hij wist wel beter. Zo’n conclaaf is niet veel anders dan een partnerretraite. Het jaarlijkse weekendje op de hei. Dat heeft niets te maken met ideologie of capaciteit. Een grote groep gelijken onderling te laten kiezen, vereist het betere schoolpleinwerk. Ouderwets smoezelen op de omgang onder het genot van een glaasje wijn en een hostie. Genoeg likes verzamelen, net als op Facebook, Joseph kende het klappen van de zweep. Tijdens de plenaire discussie – een soort jurisprudentiebeurt – is het zaak niet te hard van leer te trekken, maar raak te schieten met een enkele inhoudelijke opmerking. Liefst als de rest stilvalt. Dat zegt: ik ben bescheiden, gecontroleerd maar inhoudelijk sterk. Echt iets voor zo’n kniepert als Fransje. ‘Sanering van de curie’ was waarschijnlijk het thema dus dan krijgt zo’n ex-bankier alle credits. Hand op de knip! Het beste is dan de eilandjes te laten versnipperen en daar op de juiste manier doorheen te laveren. Gemene briefjes rondsturen via het personeel werkt ook altijd goed, net als rotzooi lekken naar de pers. Een flinke dosis atileaks, liefst via de butler. ‘Die zwarte kardinalen moeten geen paus worden, want die zijn pro condooms’, hij had het voor ze kunnen uitspellen. De belangrijkste regel: win het vertrouwen van de grootste speler in de ruimte. Dat was hij natuurlijk geweest, na God. Maar goed, hij kon ook niet meer appen met Scola en Scherer sinds de groep vertrokken was. Meewarig kijkt Joseph naar zijn rode muiltjes onder het bed. Het had misschien ook niet veel uitgemaakt. Je weet hoe het met die retraites gaat. Nooit teveel pushen. Wie als paus het conclaaf ingaat, komt er als kardinaal uit. De beste kwaliteit om te worden gekozen tot managing director is nog altijd onzichtbaarheid.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen