ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 8 januari 2014

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger was. Partner met advocaat-stagiaire, partner met secretaresse, medewerker met student-stagiair, het kan allemaal en het gebeurt ook regelmatig. Down daten op de Zuidas is heel normaal. Maar de kantoorjungle bij het WTC is wat dat betreft net donker Afrika. Helemaal ok als Bokito een vrouwtje op een lager treetje van de apenrots aanduwt, maar wee de vrouw die het aanlegt met de document checker, de koerier, de portier of gewoon de jongere man. Mislukt. Dubieus. Gênant. Schande! En dat is eigenlijk raar, want we leven niet alleen in tijden van recessie, er is ook al jaren een mannendip aan de gang. Mannen van nu worden minder snel volwassen. Althans, minder snel volwassen in de traditionele zin van het woord. Ze kopen geen huis, krijgen hun carriere niet op gang en gaan geen vaste relatie aan voor de eerste ring buikvet zich heeft gemanifesteerd. Mannen van nu zijn vooral druk met het groomen van hun baard, duimen omhoog doen op Facebook en het prepareren van verse groentesmoothies ’s thuis. Vrouwentaken dus. Het testosteron sijpelt langzaam uit de generatie twintigers van nu. Het concept down daten is daarmee bijna verouderd. Een flirterette aangaan met een emotioneel/intellectueel/financieel minder begunstigde is net zo normaal als een single status of een tijdelijk contract. In de rest van de maatschappij. Op de Zuidas stammen de verhoudingen nog uit het pre-crisis tijdperk. Of liever gezegd, van net na 1954. De Zuidas is misschien nog wel de laatste plek waar een contract wordt aangegaan voor onbepaalde tijd en vooral je werkethos bepaalt of je hogerop komt in de boom – niet je social skills. Ongelijkheid tussen man en vrouw is onderdeel van de bedrijfscultuur, ook als het op partnerkeuze aankomt. En dat is jammer. Voor de vrouwen aldaar. Mijn vriend studeert nog. Hij maakt ’s ochtends groentensmoothies, houdt de culturele agenda bij en is ’s nachts nooit moe. Ideaal partnermateriaal voor een hard werkende Zuidas vrouw. Ik kan het iedereen aanraden, zo’n jongere man. .

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen