Ode aan de introvert: zichtbaarheid is overrated

Je hebt Denkers en Doeners. Denkers hebben een zachte stem, onderzoekende blik en “houden processen op”. Ze werken het liefst alleen, doen graag een drankje met een goeie vriend, maar vinden groepsactiviteiten een verstoring van hun Zen. Doeners praten hard en veel, zijn sociaal en nemen snelle beslissingen. Bij een bank of advocatenkantoor wordt je opgeleid tot Doener.

Op de Zuidas heet dat een Can Do persoonlijkheid. De cheerleader die elk moment in een radslag over het Gustav Mahler plein kan vallen, met de vuist op tafel slaat en ‘hup ACTIE!’ roept, ook als niet duidelijk is welke actie moet worden ondernomen. Een energieke, sociale octopus die lekker brainstormt met peers (om de gun-factor te bewaken), vuisten bokst met de baas en de secretaresse.

Die peinzende bleekneuzen komen in de zelfverkozen stille hoek namelijk nogal eens tot briljante ideeën.

Naast hem verbleekt, de toch al bleke, introverte Denker. In het boek Quiet (The Power of Introverts in a World That Can’t stop Talking) van Susan Cain wordt een lans gebroken voor de stille, teruggetrokken twijfelaar. Zonder hen zou de wereld volgens Cain verstoken zijn van de Apple computer, de relativiteitstheorie en de Zonnebloemen van Van Gogh. Die peinzende bleekneuzen komen in de zelfverkozen stille hoek namelijk nogal eens tot briljante ideeën.

Het boek is een opsteker voor de zachtaardige Introvert die zijn hele leven de boodschap krijgt dat wikken en wegen en zelftwijfel tekenen zijn van onzekerheid. Beste Introvert, er is niks mis met je! ‘In a gentle way, you can shake the world’, zei de wijze Gandhi al. Tijdens mijn beoordeling kreeg ik onlangs de tip om me tijdens sectieoverleg meer te uiten, vaker mijn mond open te trekken. Ik had de neiging om alleen iets te zeggen als ik zeker wist dat wat ik zei correct was, en iets bijdroeg aan de discussie.

In mijn naïeve overtuiging dacht ik dat dat ook de criteria waren om je mond open te trekken. Neehee. zuchtte mijn baas, het gaat om zicht-baar-heid! Hij vervolgde: dat is Visie Uitdragen. Ik knikte (dat doen introverte mensen, knikken, en pas achter hun bureau bedenken wat ze terug hadden moeten zeggen). Visie uitdragen, dat is praten, ook als je niet weet wat je precies wil zeggen. Vorige week schreef een van ons dat vingerwijzen progressie en snelhandelen tegengaat. En dat dat fout is.

Een Zo Zuidas way of thinking. Dat leer je in de traineeklasjes bij banken, in de wandelgangen van partners. Niet te lang nadenken. Een cliënt zal nu eenmaal minder snel een rekening willen betalen met de post “Mijmeren – 4 uur en 34 minuten.” We hebben nu een aantal jaren kunnen kijken naar de resultaten van daadkrachtig beslissen door banken en de praktische uitwerking daarvan door advocatenkantoren. Ik vraag me af, is het de tijd niet rijp voor de Introvert?



Schrijf je in!

Meer carriere boosters, Zuidas, banen in de ZoZuidas nieuwsbrief!

Copyright © 2018 Zo Zuidas