‘Waarom ik niets doe met ongevraagd advies’

Er is niks mis met een snack op een verloren kantoormiddag rond vieren. Wanneer je bloedsuikerpeil lager is dan de AEX in crisistijd is het moment aangebroken voor een ouderwetsch suikershot uit de Suykerpot. En dan kan je er maar beter flink voor gaan, dat wil zeggen, een chocoladereep, in plaats van die mottige appel en drie mueslirepen. Zo om de dag zie ik het meer als het opvoeren van de stofwisseling. Op selderijstengels alleen wordt je verbranding namelijk ontzettend lui.

Op die bewuste dag pak ik mijn portemonnee en loop naar de automaat voor het komende chocoladeshot. Nadat ik mijn groen verpakte vriendje Balisto tevreden uit de machine vis draai ik me om. Mijn neus botst tegen de gok van collega S. die me heeft opgewacht bij de automaat. Ze trekt haar hoofd naar rechts, als een papegaai. ‘He. Wat doe jij nou? Ik dacht dat jij altijd zo gezond at. Weet je wat er in zo´n reep zit? Weet je wat een goeie snack om vier uur is? Een rijstewafel.”

Ongevraagd advies komt als een snelle linkse uit het niets. Pas als je oog paars is verkleurd besef je je: potverdrie, ik ben gehoekt!

In de opborrelende woede hoor ik nog net iets over de glycemische index van de rijstewafel. Het vervelende is dat ik pas weet wat ik had moeten zeggen als ik terug achter mijn computer zit. Is altijd zo. Ongevraagd advies komt als een snelle linkse uit het niets. Pas als je oog paars is verkleurd besef je je: potverdrie, ik ben gehoekt! Ongevraagd advies komt op vragen waar de adviesgever op dat moment zelf mee zit. Je vertelt aan de lunchtafel over je leuke appartementje in die hippe buurt.

De ongevraagd adviesgever verslikt zich in zijn broodje en sputtert dat het echt achterlijk is om zoveel huur te betalen, en dat alleen maar voor een A-locatie. Een lo-ca-tie. Belachelijk! Wat de ongevraagd adviesgever niet vertelt is dat hij zelf al vijf jaar in een grauwe flat wacht op het moment dat het eindelijk leuk zal worden in zijn suffe buurt. Die is namelijk al ´in opkomst´ sinds de industriële revolutie.

Projectie, noemen ze dat in pseudopsychologische termen. Ongevraagd advies begint meestal met woorden als ‘Als ik jou was dan…’Maar je bent mij niet, denk ik dan, en waarom doe je aan identiteitsruil? Of, ‘Weet je wat ik zou doen?’ Nee, en dat vroeg ik ook niet! Soms bedekken ze het ongevraagd advies met het verdacht neutraal lijkende ‘Misschien is het goed als…’ En ten slotte het oervelende ‘Als je het mij vraagt…’ wanneer je helemaal niets hebt gevraagd.

Er is maar een juiste reactie op ongevraagd advies. Dezelfde reactie die je geeft als je kat trots met een halfdooie muis aan komt zetten. Heel aardig van je Vlekje, dat knaagdier in ontbinding, maar ik leg het even daar, ok? In de kliko. Nee ik ga er niets mee doen. Ook al kijk je er zo trots en voldaan bij. In de mensen wereld vertaalt zich dat zo: je kijkt de OAG-er aan en spreekt de volgende mantra uit. ‘Goh interessant.’ En dan: ‘Ik houd het in mijn achterhoofd.’ Precies, het achterhoofd, de Kliko van je hersenpan. Al die ongevraagde adviezen parkeer je naast de proefwerkmaterie Maatschappijleer uit de derde, die je ook al weer jaren bent vergeten.



Schrijf je in!

Meer carriere boosters, Zuidas, banen in de ZoZuidas nieuwsbrief!

my site my site my site

Copyright © 2019 Zo Zuidas